Gisterenavond mochten wij maar liefst 200 gasten verwelkomen op onze iftar. Wat begon als een gezamenlijk moment van vastenbreken, groeide uit tot een warme avond vol ontmoeting, cultuur en verbondenheid.
De iftar is in essentie een moment van samen delen. Niet alleen het brood en het water, maar ook verhalen, achtergronden en waarden. In een tijd waarin samenleven soms onder druk staat, werd hier opnieuw zichtbaar hoe krachtig echte ontmoeting kan zijn.
De avond werd verrijkt met een gevarieerd cultureel programma. Muzikale intermezzo’s brachten rust en sfeer in de zaal. Traditionele dansmomenten zorgden voor energie en verbondenheid, terwijl zorgvuldig gekozen gedichten het publiek meenamen in thema’s als hoop, samenleven en menselijkheid. Deze combinatie van kunst en spiritualiteit gaf de avond extra diepgang en schoonheid.
We waren bijzonder vereerd met de aanwezigheid van burgemeester Hans Knop, die in zijn toespraak het belang van verbondenheid, wederzijds respect en actieve participatie in de samenleving benadrukte. Zijn woorden onderstreepten hoe waardevol initiatieven zoals deze zijn voor het versterken van het lokale weefsel.
Daarnaast mochten we vertegenwoordigers verwelkomen van De Ziac,Kolleblomme en Politie Zele. Ook verschillende leerkrachten en pastoor Jan waren aanwezig. Hun deelname toont aan dat bruggen bouwen geen abstract idee is, maar een gezamenlijke verantwoordelijkheid die we lokaal concreet vormgeven.
Wat deze avond bijzonder maakte, was niet alleen het programma of het aantal aanwezigen, maar de sfeer. Aan tafel ontstonden gesprekken tussen mensen die elkaar anders misschien nooit zouden ontmoeten. Er werd geluisterd, gedeeld en gelachen. Precies daar ligt de essentie van een iftar: samen mens zijn.
Wij danken alle vrijwilligers, medewerkers en partners die dit mogelijk maakten. Eveneens onze oprechte dank aan alle aanwezigen voor hun vertrouwen en betrokkenheid. Samen hebben we opnieuw laten zien dat diversiteit geen afstand schept, maar net verrijkt wanneer ze gedragen wordt door respect en openheid.
We kijken met dankbaarheid terug en met hoop vooruit.
